O Psach | Wzorzec

Berneński Pies Pasterski

Zbyt mało wiem o tej wspaniałej rasie by wypowiadać się na jej temat. Z moich obserwacji wynika, iż każdy berneńczyk jest zupełnie inny. Część z nich to skoczne, zawsze skore to zabawy łobuziaki, część natomiast to stateczne, ostrożne w kontaktach z ludźmi psiaki. Jednak biorąc BPP trzeba pamiętać o kilku rzeczach:

Berneńczyki kochają ponad życie swoich właścicieli. Są one psiakami wymagającymi stałego kontaktu z człowiekiem, nie są one stworzone do życia w kojcu, z dala od rodziny. Nie oznacza to, że nie mogą spać na dworze. Mogą, ale tylko wtedy gdy uczestniczą w codziennym życiu swoich opiekunów. Zdecydowanie nie nadają się na psa łańcuchowego.
Są one psami dużymi, dlatego wymagają szczególnej opieki. Muszą być odpowiednio odżywiane, a w okresie intensywnego wzrostu nie powinny być zbytnio forsowane. Nigdy nie należy zmuszać berneńczyka do wysiłku fizycznego!
Mogą mieszkać w bloku o ile zapewni im się odpowiednią ilość spacerów. Powinny spędzać dziennie na spacerze minimalnie 3 godziny.
Berneńczyki są dobrymi stróżami. Nie tylko ze względu na swój wygląd, informują właścicieli o potencjalnym niebezpieczeństwie głośnym i głębokim szczekaniem – są one bardzo czujne.
Nadają się one do rodziny, w których są małe dzieci. Jednak należy pamiętać, że są to psy bardzo duże, które mogą zrobić krzywdę małemu dziecku zupełnie przypadkowo, dlatego też nie należy zostawiać ich samych w obecności dziecka.
Są one doskonałymi przyjaciółmi wszystkich zwierząt domowych.

Wychowanie.

Berneńczyk to duży pies, dlatego warto wybrać się z nim na szkolenie, najlepiej zacząć je jak najwcześniej. Dobrym pomysłem jest zapisać szczeniaczka do psiego przedszkola, gdzie odpowiednio wykwalifikowani treserzy nauczą jak powinno postępować się z małym szkrabem. Jeżeli nie wyszkoli się berna, to on doskonale wyszkoli swojego właściciela ;-)
W wychowaniu należy pamiętać przede wszystkim o konsekwencji. Są to bardzo inteligentne psy, które z łatwością poznają słabe strony swego właściciela i wykorzystują to na tyle na ile mogą.
Są to psy bardzo wrażliwe. Wzbudzając strach w nim nic go nie nauczymy. Nie powinno się na nie krzyczeć. Efekty w wychowaniu osiągniemy tylko dzięki systematyczności, cierpliwości i konsekwencji w zachowaniu.
Należy pamiętać, że 50kg niewychowany pies w domu jest ogromnym problemem!